Λέο Μπουσκάλια ''Να ζεις να αγαπάς και να μαθαίνεις''

"Διηγούμαι πάντα την ιστορία ενός σχολείου ζώων, μια συναρπαστική ιστορία που λένε οι παιδαγωγοί επί χρόνια. Πάντα γελάμε μ’ αυτή, αλλά ποτέ δεν κάνουμε τίποτε.

Ένας λαγός, ένα πουλί, ένα ψάρι, ένας σκίουρος, μια πάπια και διάφορα άλλα ζώα αποφάσισαν ν' ανοίξουν ένα σχολείο. Κάθισαν όλοι κάτω να οργανώσουν το πρόγραμμα.

Ο λαγός επέμεινε ότι στο πρόγραμμα έπρεπε να συμπεριληφθεί το τρέξιμο.

Το πουλί επέμεινε για το πέταγμα.

Το ψάρι επέμεινε για το κολύμπι.

Ο σκίουρος επέμεινε για το κάθετο σκαρφάλωμα στα δέντρα.

Κι όλα τα άλλα ζώα ήθελαν να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα η ειδικότητά τους, κι έτσι έβαλαν τα πάντα και μετά έκαναν το ανεπανόρθωτο σφάλμα να επιμείνουν να παρακολουθήσουν όλα τα ζώα όλα τα μαθήματα.

Ο λαγός έτρεχε υπέροχα, κανείς δεν έτρεχε τόσο γρήγορα σαν το λαγό. Οι άλλοι όμως επέμειναν ότι ήταν απαραίτητο για τη διανοητική και συγκινησιακή πειθαρχία να μάθουν στο λαγό να πετάει. Επέμειναν λοιπόν να μάθει να πετάει και τον ανέβασαν σ' ένα κλαδί και του είπαν: «Πέτα, λαγέ!» Το κακόμοιρο το ζωάκι πήδησε κι έσπασε το πόδι του και το κεφάλι του. Έπαθε ζημιά ο εγκέφαλός του και μετά ούτε να τρέξει καλά δεν μπορούσε. Έτσι αντί για Α στο τρέξιμο πήρε Γ. Πήρε κι ένα Δ στο πέταγμα για την καλή του προσπάθεια. Κι όλοι στην επιτροπή του προγράμματος ήταν ευχαριστημένοι.

Το ίδιο έγινε και με το πουλί — πέταγε σαν τον άνεμο εδώ κι εκεί, έκανε τούμπες και κόλπα κι έπαιρνε Α στο πέταγμα. Οι άλλοι όμως επέμειναν ότι έπρεπε να μάθει να σκάβει τρύπες σαν τυφλοπόντικας. Βέβαια το πουλί έσπασε τελικά τα φτερά του και το ράμφος του και πολλά άλλα και δεν μπορούσε πια ούτε να πετάει. Όλοι όμως ευχαριστήθηκαν που του έβαλαν ένα Γ στο πέταγμα, και ούτω καθεξής.

Και ξέρετε ποιος ήταν ο αριστούχος αυτού του σχολείου;

Ένα διανοητικά καθυστερημένο χέλι γιατί μπορούσε να κάνει τα πάντα σχεδόν αρκετά καλά. Η κουκουβάγια αποσύρθηκε και τώρα ψηφίζει «όχι» σε όλα τα ψηφίσματα που έχουν να κάνουν με τα κονδύλια της παιδείας.

 Όλοι το ξέρουμε πολύ. καλά, πως ο τρόπος αυτός είναι λανθασμένος κι ωστόσο κανείς δεν κάνει ποτέ τίποτε. Μπορεί να είσαι μεγαλοφυΐα. Μπορεί να είσαι ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του κόσμου — δε θα καταφέρεις να μπεις στο Πανεπιστήμιο - αν δεν περάσεις την τριγωνομετρία. Που θα την κάνεις τι; Δεν μπορείς να πάρεις απολυτήριο από το Λύκειο αν δεν περάσεις σ' αυτό και κείνο το μάθημα! Δεν μπορείς να βγεις από το Δημοτικό αν δεν κάνεις αυτό ή το άλλο! Δεν έχει καμιά σημασία ποιος είσαι. Ρίξτε μια ματιά στη λίστα των αποτυχημένων μαθητών: Γουίλιαμ Φώκνερ, Τζον Φ. Κέννεντυ, Τόμας Έντισον.. Δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα στο σχολείο. Ήταν κόλαση γι' αυτούς. «Δε θέλω να μάθω κάθετο σκαρφάλωμα. Ποτέ δεν πρόκειται να σκαρφαλώσω κάθετα σ' ένα δέντρο. Είμαι πουλί. Μπορώ να πετάξω στην κορφή του δέντρου χωρίς να χρειάζεται να σκαρφαλώσω». «Δεν έχει σημασία, είναι καλή πνευματική άσκηση»."

 http://antikleidi.com

Διαβάστε Περισσότερα »

ΑΓΓΕΛΙΕΣ

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Διαβάστε Περισσότερα »

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Δὲν εἶχα τίποτα γιὰ φαγητὸ ἀπόψε
κι εἶπα νὰ τσιμπήσω πρόχειρα
μιὰ σφραγισμένη λύση ποὺ ὑπῆρχε.
Μὲ ἡμερομηνία παραγωγῆς,
τῆς λήξης δυσανάγνωστη.
Κάτι γράμματα ποὺ βρέθηκαν.
Δός μου νὰ σ᾿ τὰ διαβάσω ἐγὼ
προθυμοποιήθηκε ἡ ἀπάθεια.

Κι ἔτσι εὐχαρίστως ποὺ τὸ δέχτηκα
κι ἔτσι ἀπαίσια ποὺ τὰ διάβαζε ἐκείνη
μὲ τὴ θηλυπρεπὴ φωνή της
σὰν νά ῾χε ἀλλάξει φύλο καὶ ἡ σημασία τους
καὶ ὁ ἀποστολέας
κατάλαβα πὼς εἴχανε χαλάσει
ἔληξε ἡ ἰσχύς τους.

Μὴν τὰ πετᾶς μὲ πρόλαβε ἡ διορατικότης
θὰ τύχει νὰ περάσει ἀπὸ δῶ
καμιὰ φτωχὴ ὀνειροπόληση, τὰ δίνεις,
Τοὺς ἀρέσουνε τὰ χαλασμένα
πράγματα ποὺ ἔχουνε λήξει.

Διαβάστε Περισσότερα »

ΜΙΑ ΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΥΦΤΩ

της Λίλα Φράγκου Μήτσουρα

Γυρεύω γωνιά για  να κρυφτώ από το βλέμμα των παιδιών μου.

Εκείνο το βλέμμα το διεισδυτικό που στόχο έχει την ψυχή και σε ρωτάει γιατί.

Το βλέμμα το παραπονιάρικο που ζητάει και γω δεν μπορώ να του δώσω.

Και φυσικά καταλαβαίνεις φαντάζομαι,ότι δεν μιλάω για φαγητό ή για παιχνίδια.

Μιλάω για την μόρφωση που δεν μπορώ να του προσφέρω,για τον γιατρό που δεν μπορώ να το

πάω,όταν πονάει, και στήνομαι στις ουρές με τις ώρες,παρακαλώντας.



Στη μάνα απευθύνομαι που δεν έχει απαντήσεις να δώσει και στον πατέρα που δεν μπορεί

να κοιτάξει το παιδί του στα μάτια.

Γυρεύω πίσω το όνειρα που έκανα για τα παιδιά μου,για τα παιδιά που έφερα στον κόσμο από δική

μου επιλογή.

Και δεν διαμαρτύρομαι ακόμα και αν τρώνε κάθε μέρα μακαρόνια και πατάτες μπλουμ.


Διαμαρτύρομαι γιατί τα καταδικάζουν στην φτώχεια του πνεύματος.

Διαμαρτύρομαι γιατί δεν μπορώ να πληρώσω το φροντιστήριο τους ή την σχολή τους.

Δεν κάνω λόγο για γυμναστήρια και αθλητισμό  φυσικά.

Αυτά είναι πολυτέλειες.Μιλάω για τα βασικά μόνο.

.Θυμώνω γιατί τα μαθαίνουν να παρακαλούν για λίγα ψίχουλα που τους πετούν.

Θυμώνω γιατί τα μαθαίνουν να είναι σκλάβοι που δουλεύουν μόνο,με σκυμμένο κεφάλι και δίχως
κριτική σκέψη.


Δεν γυρεύω λούσα και ακριβά ρούχα για τα παιδιά μου.

Δεν γυρεύω ακριβά σπίτια για να μένουν.

Δεν γυρεύω i phone και άλλα τέτοια ακριβά παιχνιδάκια.

Γυρεύω να μπορούν να παίξουν ανέμελα και χαρούμενα  όπως έπαιζα και γω.

Δίχως να βλέπουν τους γονείς τους στεναχωρημένους και βαρύθυμους ή και θυμωμένους.

Γυρεύω δικαιολογία,για να τους απαντήσω στο γιατί τους.


Ένα γιατί που η απάντηση του με βρίσκει ένοχη!

Γυρεύω απαντήσεις,για μένα την ίδια πρώτα,που με έκριναν ένοχη.

 Γιατί πρόσφερα πολλά στα παιδιά μου.

Γυρεύω μια γωνιά για να κρυφτώ από το βλέμμα των παιδιών μου.

Γυρεύω μια γωνιά για να κρυφτώ από τον ίδιο μου τον εαυτό.

ΓΥΡΕΥΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΠΙΣΩ!

 http://anemosantistasis.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

ΘΑ ΓΡΑΦΩ…………..

Θα γράφω,

θα συνεχίζω να γράφω

μέχρι να με σχωρέσει ο γιος μου

για την άθλια ζωή που του ξέρασα.

(Αν το κάνει ποτές)

θα γράφω ενάντια στα πουλάκια

και στα ποταμάκια που υποδουλωμένα

ντρέπονται για την ύπαρξή τους.

θα γράφω ενάντια σε ξεφτιλισμένους ερώτους

που κρύβονται στα σκοτάδια γιομάτοι αηδία.

Θα συνεχίσω ενάντια στους αλήτες,

παπατζήδες ποιητές που ράβουν τις φλέβες τους

για να κρύψουν το αίμα.

Θα γράφω ενάντια σ’αυτούς τους ξεφτιλισμένους

που προσδοκάν τα πάντα για πάρτη τους,

καμώμενοι τους αόμματους.

θα γράφω όσο μπορώ αφού για τίποτε άλλο

δεν είμαι ικανός, έστω αυτό το ελάχιστο,

σου δίνω το λόγο μου ρε.

 http://anorthografies.net/archives/1790

Διαβάστε Περισσότερα »